|

|

English

A A
OrthoKlinik AVSTRIA

|

BEHANDELING


De orthopedisch chirurg houdt zich bezig met verschillende afwijkingen van het steun en bewegingsapparaat. Lichamelijk en veelal röntgenonderzoek zal plaatsvinden om de oorzaak van uw klacht(en) te vinden. Problemen kunnen conservatief of operatief worden behandeld. 

KNIE

Voorstekruisbandletsel
De voorste kruisband is een peesachtige structuur die midden in de knie van het onderbeen naar het bovenbeen loopt. De voorste kruisband zorgt voor stabiliteit in de knie, samen met de achterste kruisband en de binnenste en buitenste knieband. Kruisbandletsel kan ontstaan tijdens een forse verdraaiing van de knie tijdens sport of tijdens een ongeval. Een verdraaing van de knie kan ook leiden tot letsel van de meniscus, kniebanden of combinaties hiervan. Tijdens wintersport lopen vooral skiërs risico op letsel van deze structuren.

Wat merkt u van een voorste kruisbandletsel?
Als gevolg van een gescheurde voorste kruisband kan er instabiliteit van de knie ontstaan, vaak zakken mensen dan door de knie. Het scheuren van de kruisband kan pijnlijk zijn, soms wordt een “krak” gevoeld of zelfs gehoord. Tevens kan de knie zwellen na het scheuren van de kruisband.
Hoe wordt voorste kruisbandletsel vastgesteld?Uw arts zal vragen stellen over het ontstaan van het letsel. Dit levert belangrijke informatie op over welke krachten er op de knie hebben ingewerkt (traumamechanisme). Voorts wordt de knie onderzocht. Er wordt een Röntgenfoto van de knie gemaakt om botbreuken uit te sluiten. Meestal wordt aan de hand van het lichamelijk onderzoek duidelijk of de kruisband gescheurd is of intact. Mocht niet niet zo zijn, dan is een MRI-scan van de knie nodig om de meer zekerheid over de aanwezigheid van kruisbandletsel te geven. In dat geval zorgen we ervoor dat deze snel gemaakt kan worden in Radstadt.

Wat is de behandeling van voorste kruisbandletsel?
Een scheur van de voorste kruisband wordt doorgaans operatief behandeld. Volgens de huidige opvattingen kan een gescheurde kruisband niet meer gehecht worden. Daarom wordt tegenwoordig altijd een donorpees gebruikt. Deze donorpees komt bij voorkeur uit het eigen lichaam (de hamstringpezen of het middelste deel van de patellapees of (zelden) de quadricepspees). Middels een kijkoperatie wordt de pees op de plek van de oude kruisband vastgemaakt aan het scheenbeen en bovenbeen.

Bij OrthoHaus echter zijn wij in samenwerking met een team van orthopedisch chirurgen bezig een operatie techniek te ontwikkelen waarbij de gescheurde band wel gehecht kan worden zonder dat er gebruik hoeft te worden gemaakt van een donorpees. Deze operatie moet binnen 48 uur na het letsel worden uitgevoerd. Het heeft mogelijk grote voordelen in de zin van sneller herstel en het feit dat geen pees elders uit het lichaam gebruikt hoeft te worden. We verwachten in de loop van 2013 met deze operatietechniek te kunnen beginnen.

Waar wordt de kruisbandplastiek uitgevoerd?
Kijkoperaties verrichten wij in Radstadt.

Hoe kunt u zich voorbereiden op een kruisbandplastiek?
Goede voorbereiding voor de kruisbandplastiek bestaat uit het verbeteren van de kracht van de bovenbeen spieren. Dit gebeurt vaak samen met de fysiotherapeut en wordt optrainen genoemd. Het is van belang dat u krukken heeft. Deze zijn van tevoren te verkrijgen via de thuiszorgwinkel.

Wat kunt u verwachten na een kruisbandplastiek?
De operatie zelf duurt ongeveer drie kwartier. De dag na de operatie wordt er al direct geoefend met de fysiotherapeut. Verdere revalidatie vindt plaats met uw eigen fysiotherapeut. Het is van belang dat u zelf goed oefent. Het herstel na een kruisbandoperatie duurt enkele maanden. Het streven is dat u weer op het oude niveau kunt functioneren inclusief het uitoefenen van sport.
Niet-operatieve behandeling. Soms wordt er gekozen voor een niet-operatieve behandeling van voorstekruisbandletsels. Hiervoor moet de knie goed stabiel zijn, wat kan gebeuren als een gescheurd deel van de voorste kruisband vasthecht aan de achterste kruisband. Dit gebeurt in ongeveer 10% van de gevallen.

 
Meniscuslaesie
De meniscus is een halfcirkelvormige kraakbeenschijf die deel uitmaakt van het kniegewricht. De meniscus ligt tussen het scheenbeen en het bovenbeen in en is gevormd uit twee delen. Er is een binnenste (mediale) en een buitenste (laterale) meniscus. De meniscus heeft met name een schokdempende functie en daarnaast draagt het ook bij tot de stabiliteit van de knie.
Meniscusletsel is meestal het gevolg van een verdraaiing van de knie. De meniscus klemt hierbij in tussen het bovenbeen en onderbeen. Hierbij scheurt de meniscus gedeeltelijk of volledig in. Een verdraaing van de knie kan ook leiden tot letsel van de voorste kruisband, kniebanden of combinaties hiervan. Tijdens wintersport lopen vooral skiërs risico op letsel van deze structuren, snowboaders lopen risico als zij één voet los hebben. Bij oudere mensen kan een scheur ook het gevolg zijn van een stugger wordende meniscus. Dit heet dan een degeneratieve scheur.

Wat merkt u van een meniscusletsel?
Een meniscusscheur kan pijn geven in de knie. Meestel gaat het om een scheur aan de binnenmeniscus. Dit geeft pijn aan de binnenzijde van de knie. Daarnaast is de knie vaak gezwollen. In sommige gevallen klemt de meniscus in. Dit geeft ‘slotklachten’, dat betekent dat het niet mogelijk om de knie volledig te strekken.

Hoe wordt meniscusletsel vastgesteld?
Uw arts zal vragen stellen over het ontstaan van het letsel. Dit levert belangrijke informatie op over welke krachten er op de knie hebben ingewerkt (traumamechanisme). Voorts wordt de knie onderzocht. Er wordt een Röntgenfoto van de knie gemaakt om botbreuken uit te sluiten. Soms is een MRI-scan van de knie nodig om de meer zekerheid over de aanwezigheid van meniscusletsel te geven, in dat geval zorgen we ervoor dat deze snel gemaakt kan worden in Radstadt.

Wat is de behandeling van meniscusletsel?
Meestal moet de knie geopereerd worden. Met een kijkoperatie van de knie wordt dan met een camera (scoop) in de knie gekeken. Via twee kleine sneetjes (1 cm) wordt er ruimte in het gewricht maakt door water in te spuiten. Via het eerste sneetje kan er met de scoop in de knie gekeken worden. Het tweede sneetje kan gebruikt worden als werkkanaal. Soms kan de gescheurde meniscus gehecht worden, in andere gevallen wordt de kapotte meniscus gedeeltelijk of volledig verwijderd. Beschadigd kraakbeen kan schoongemaakt worden.

Waar vindt de kijkoperatie van de knie plaats?
Kijkoperaties verrichten wij in Radstadt.

Wat kunt u verwachten na een kijkoperatie van de knie?
De eerste dagen tot weken na de operatie is de knie nog dik en gevoelig. Het drukverband mag u na twee dagen verwijderen. Wanneer de wondjes 24 uur volledig droog zijn mag u douchen. Vanwege de zwelling en de pijn is het vaak nodig dat u de eerste twee weken na de operatie met krukken loopt. Voor de pijn na de operatie kunt u de eerste dagen Paracetamol gebruiken. Als de pijn het toelaat mogen de krukken weggelaten worden. Twee weken na de operatie komt u op controle in het ziekenhuis bij de nurse practitioner, physician assistant of arts.

 
Tibiaplateaufractuur
Het tibiaplateau is het deel van het scheenbeen dat het onderste gewrichtsvlak van de knie vormt, dus de bovenrand van het scheenbeen. Wanneer gesproken wordt over een kniefractuur, bedoelt men dat er een breuk is in de knieschijf of een breuk van boven/onderbeen die tot in het kniegewricht reikt. Als de breuk niet tot in het gewricht doorgaat, wordt gesproken van een onderbeensbreuk (tibia- of fibulafractuur). Omdat het tibiaplateu onderdeel is van het kniegewricht is belangrijk dat de botdelen zo goed mogelijk in hun oorspronkelijke stand teruggezet worden.

Wat merkt u van een tibiaplateaufractuur?
Na een fors letsel kan er een breuk tot in het tibiaplateau ontstaan. De knie wordt dan dik, is pijnlijk en meestal niet meer belastbaar. Druk op de plek van de breuk is ook zeer pijnlijk.

Hoe wordt een tibiaplateaufractuur vastgesteld?
Uw arts zal vragen stellen over het ontstaan van het letsel. Dit levert belangrijke informatie op over welke krachten er op de knie hebben ingewerkt (traumamechanisme). Voorts wordt de knie onderzocht en wordt aanvullend onderzoek verricht middels een röntgenfoto. Soms is een CT-scan van de knie nodig om de breuk te kunnen zien of uit te sluiten, in dat geval zorgen we ervoor dat deze snel gemaakt kan worden in Radstadt.

Wat is de behandeling van een tibiaplateaufractuur?
In geval van een tibiaplateaufractuur is het belangrijk dat de breukdelen en het kraakbeen weer precies zo vastgroeien als voor de breuk. Kleine verplaatsingen van deze delen kunnen grote gevolgen hebben voor de functie van het gewricht. Daarom is vaak operatief herstel van de kniefractuur nodig, waarbij de breukdelen worden vastgezet met fixatiemateriaal. Dit kan bestaan aan metalen plaatjes, schroeven en draad. In minder ernstige gevallen wordt tractie toegepast. Er wordt dan aan met gewichten aan het been getrokken om te zorgen dat de botdelen onbelast in de juiste positie blijven tot deze weer vastgegroeid zijn. In nog mildere gevallen volstaat een gipsbehandeling. Uw been wordt dan van de lies tot aan de enkel ingegipst, zodat u de knie niet meer kunt bewegen.

Waar vindt deze operatie plaats?
Operaties waarbij het bot wordt gezet en vastgemaakt met fixatiemateriaal (Open Reductie en Interne Fixatie, ORIF) verrichten wij in Radstadt.

Wat zijn de risico’s van de behandeling?
Bij gips-immobilisatie (na operatie) bestaat er een tromboserisico, doordat de kuitspier niet gebruikt kan worden. Ter voorkoming een trombosebeen wordt vaak tijdelijk heparine of sintrom gegeven. Bij een operatie bestaat tevens altijd een kleine kans op een infectie of nabloeding.
 

ONDERBEEN EN ENKEL

Onderbeensfractuur

Onderbeensfractuur In het onderbeen kennen we het scheenbeen (Tibia) en het kuitbeen (Fibula). We spreken van een onderbeensfractuur als één of beiden gebroken zijn, behalve als dit aan de uiteinden gebeurt. Als de breuk reikt tot in het kniegewricht spreken we van een  tibiaplateaufractuur, het fracturen onderste deel van het onderbeen worden gerekend tot de enkelfracturen (Malleolusfractuur).

Wat merkt u van een onderbeensfractuur?
Een onderbeensfractuur is pijnlijk bij belasten. Als het scheenbeen gebroken is, is belasten meestal niet meer mogelijk. Als alleen het kuitbeen gebroken is, is belasten vaak nog wel mogelijk.  Een breuk zal pijn doen als er rondom de breuk op het been gedrukt wordt.

Hoe wordt een onderbeensfractuur vastgesteld?
Uw arts zal vragen stellen over het ontstaan van het letsel. Dit levert belangrijke informatie op over welke krachten er op het been hebben ingewerkt (traumamechanisme). Voorts worden het been en de enkel onderzocht en zal een röntgenfoto gemaakt worden. Op de röntgenfoto kunnen we zien of het bot gebroken is en hoe de breuk verloopt.

Wat is de behandeling van een onderbeensfractuur?
Voor de behandeling van botbreuken is het belangrijk dat de breukdelen in een goede positie staan en de gelegenheid krijgen daarin vast te groeien. Als de breukdelen verkeerd staan ten opzichte van elkaar moet het been eerst gezet worden. Als de botdelen eenmaal een goede positie hebben wordt een gipsverband aangelegd. De botdelen zullen niet meer verschuiven en langzaam weer vastgroeien. Om er zeker van te zijn dat de positie goed blijft wordt na een week een controlefoto gemaakt. Als het been niet gezet kan worden of de botdelen steeds uit positie raken is vaak een operatie nodig.

Wat gebeurt er bij een operatie voor een onderbeensfractuur?
Als het niet mogelijk is om de botdelen zelf vast te laten groeien, moeten de botdelen operatief vastgezet worden. De botten worden tijdens de operatie gezet en met schroeven, een metalen plaat, pennen of draden vastgezet.

Waar vindt deze operatie plaats?
Operaties waarbij het bot wordt gezet en vastgemaakt met fixatiemateriaal (Open Reductie en Interne Fixatie, ORIF) verrichten wij in Radstadt.

Wat zijn de risico’s van de behandeling?
Bij gips-immobilisatie bestaat er een tromboserisico, doordat de kuitspier niet gebruikt kan worden. Ter voorkoming een trombosebeen wordt vaak tijdelijk heparine of sintrom gegeven. Bij een operatie bestaat tevens altijd een kleine kans op een infectie of nabloeding.
 

 
Enkelfractuur
Het enkelgewricht bestaat uit verschillende botdelen. Deze kunnen allemaal breken. Het scheenbeen en kuitbeen lopen meestal een breuk op na forse verzwikking of direct inwerkende krachten. Het hielbeen breekt meestal na een sprong of val van grote hoogte. Vroeger kwamen enkelfrakturen en gescheurde enkelbanden veelvuldig voor bij skiërs. Modern materiaal beschermt tegen fracturen van de enkel. Softboots, die snowboarders dragen, beschermen veel minder tegen enkelfracturen, vooral wanneer één voet los is.

Wat merkt u van een enkelfractuur?
Als u uw enkel gebroken heeft merkt u dit meestal doordat uw enkel gezwollen is. Ook is er vaak een bloeduitstorting rondom uw enkel en kunt u uw been niet meer belasten vanwege de pijn. Soms is er ook sprake van een standsafwijking van het been of voet. Uw arts zal wanneer het onderzoek van uw enkel op een enkelfractuur duidt besluiten om röntgenfoto’s te maken. Op deze foto van uw voet en/of enkel zal dan de ernst van het letsel bepaald worden.

Wat is de behandeling van een enkelfractuur?
Vaak kan een enkelfractuur met gips worden behandeld. Soms is de stand van de enkel echter niet goed genoeg of is er sprake van een  ingewikkelde instabiele breuk. In dat geval dient er een operatie plaats te vinden. De botdelen worden dan met plaat en schroeven aan elkaar gezet. Belangrijk hierbij is dat het gewricht weer volledig hersteld wordt en het gewrichtsoppervlak helemaal glad is.

Waar vindt deze operatie plaats?
Operaties waarbij het bot wordt gezet en vastgemaakt met fixatiemateriaal (Open Reductie en Interne Fixatie, ORIF) verrichten wij in Radstadt.

Wat zijn de risico’s van de behandeling?
Bij gipsimmobilisatie bestaat er een tromboserisico, doordat de kuitspier niet gebruikt kan worden. Ter voorkoming een trombosebeen wordt vaak tijdelijk heparine of sintrom gegeven. Bij een operatie bestaat tevens altijd een kleine kans op een infectie of nabloeding.
 

 
Enkelbandletsel
De enkelbanden zijn stugge structuren die stabiliteit bieden aan het enkelgewricht (bovenste spronggewricht). Het bovenste spronggewricht staat beweging van de voet naar boven of beneden toe. Enkelbandletsel ontstaat als de voet naar binnen of naar buiten zwikt, bewegingen waar het bovenste spronggewricht niet voor gebouwd is. Het is een veel voorkomende blessure vooral bij jongeren en jong volwassenen tussen de 15 en 35 jaar oud. In ongeveer 80% van de acute enkelklachten is sprake van een verstuiking. Dit betekent dat de enkelbanden opgerekt zijn, maar niet gescheurd, waardoor deze vanzelf helen. In 10% blijken de klachten te berusten op een botbreuk in de enkel (zie enkelfractuur). De overgebleven 10% heeft een gescheurde enkelband, hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen een ingescheurde en totaal gescheurde enkelband.

Welke klachten ervaart u van enkelbandletsel?
Vrijwel onmiddellijk na het ongeval ontstaat er een eivormige zwelling aan de buitenzijde van de enkel. In ongeveer de helft van de gevallen gaat dit gepaard met een rode, roodbruine en blauwe of groene verkleuring van de huid. De buitenzijde van de enkel is gevoelig. Deze pijn neemt toe wanneer de voet naar binnen wordt getrokken. In de meeste gevallen kan nog wel op het aangedane been worden gestaan maar dit is wel pijnlijk.

Hoe wordt de diagnose gesteld?
Uw arts zal vragen stellen over het ontstaan van het letsel. Dit levert belangrijke informatie op over welke krachten er op de enkel hebben ingewerkt (traumamechanisme). Voorts worden het been en de enkel onderzocht. Bestaat er drukpijn ter hoogte van de buitenband van de enkel, gecombineerd met een blauwgroene verkleuring aan de buitenzijde van de enkel en kan de voet ten opzichte van het onderbeen naar voren worden verschoven, dan is er in 95% van de gevallen sprake van een gescheurde enkelband. Indien ook instabiliteit van de enkel gevonden wordt, gaat men uit van een totaalruptuur van de enkelband. In veel gevallen zal de arts een röntgenfoto (laten) maken om een breuk uit te sluiten. In heel duidelijk gevallen kan besloten worden dat een röntgenfoto niet nodig is.

Wat is de behandeling van enkelbandletsel?
Na een enkelletsel is het verstandig om er zo snel mogelijk ijs op te leggen om zwelling tegen te gaan. Bij een verstuiking kunnen activiteiten op geleide van klachten hervat worden. Als een of meerdere enkelbanden gescheurd zijn moet de enkel stabiel gehouden worden. De enkelbanden groeien dan vanzelf weer naar elkaar toe. Stabilisatie kan met drukverband, tape, steunkousen, braces of gips. De keuze wordt beïnvloed door de ernst van het letsel, meestal volstaat een drukverband. Braces bieden het voordeel dat deze makkelijk afgenomen kunnen worden om bijvoorbeeld te douchen.

Wat kunt u na de behandeling doen?
Na een verstuiking van een enkelband kan na een week sport en werk worden hervat. Na een enkelbandscheur kunnen tijdens de behandeling met een drukverband of tape-immobilisatie na een week de meeste werkzaamheden worden hervat. Langdurig staan en langdurig lopen is dan nog niet mogelijk. Niet alleen de stabiliteit, maar ook de coördinatie van de enkele is vaak aangedaan na enkelbandletsel. Hierdoor ontstaat een grotere kans op een tweede letsel, houdt daar rekening mee als u uw activiteiten uitbreidt. Fysiotherapie kan helpen de kracht, stabiliteit en coördinatie in de enkel (sneller) terug te krijgen. Na zes weken kunnen lopende en staande werkzaamheden volledig worden hervat, evenals het sporten.
Slechts bij minder dan 1% heelt de enkelband niet vanzelf. Wanneer dit het geval is dan kan deze operatief worden opgespannen of worden gereconstrueerd met behulp van een donorpees (musculus peroneus brevis, een strekpees van één van de kleinen tenen, plantarispees).

Waar vindt deze operatie plaats?
Wij kunnen deze opratie verrichten in Radtstadt.

Wat zijn de risico’s van de behandeling?
De behandeling met behulp van een drukverband en tape-immobilisatie geeft in de regel geen problemen. Bij gips-immobilisatie na operatie bestaat er een tromboserisico, doordat de kuitspier niet gebruikt kan worden. Ter voorkoming een trombosebeen wordt vaak tijdelijk heparine of sintrom gegeven. Bij een operatie bestaat tevens altijd een kleine kans op een infectie of nabloeding.
 



OrthoHaus vindt u slechts enkele minuten rijden van zowel Hauser Kaibling Seilbahnen als van Planai Hochwurzen Bergbahn in het Ski-Amadé.

ORTHOHAUS
MARKTSTRAßE 209
A-8967 HAUS IM ENNSTAL
Tel: 0043 (0)3686 28557
info@orthohaus.com

OrthoHaus is alleen op afspraak geopend op telefoonnummer 0043 (0)3686 28557.


ORTHOHAUS, MARKTSTRAßE 209, A-8967 HAUS IM ENNSTAL

TEL: 0043 (0)3686 28557 | EMAIL: info@orthohaus.com